تبلیغات
کوله پشتی - آدمهای منتظر

نویسنده :ساسان
تاریخ:شنبه 6 آبان 1391-04:50 ب.ظ

آدمهای منتظر

گاهی آدم‌ها منتظرند، نمی‌دانند منتظر چه!؟ 
اما آدمهای منتظر اغلب سرشان ثابت و نگاه‌شان به یک جا دوخته است، آدمهای متظر آدمهای کلافه‌ای نیستند، آن‌ها اشتیاق دارند خیلی هم سرخوشند! این‌ها نشانه‌های منتظر بودن یک آدم است. اگر تا حالا فکر می‌کرده‌اید که منتظرید و حالا این ویژگی‌ها را می‌بینید بدانید که منتظر نیستید، چیز دیگری هستید. 
آدمهای منتظر حول یک چیز بار‌ها و بار‌ها خیالشان را می‌گردانند. از اینور به آنور! آدمهای منتظر کارشان خیلی درست است. همه‌اش فکر می‌کنند، مغزشان کار می‌کند! خیالاتشان قوی است، به شکلی که اگر همین الان انتظارشان پایان بپذیرد آمادگی آن را دارند و می‌دانند باید چه کاری بکنند. آنقدر این خیالات قوی است که وسط چلهٔ تابستان هم برایتان از آسمان برف می‌بارانند، فکر نکنید توهم دارند، نه! اصلا اینطور نیست، آن‌ها توانایی لمس خیالشان را دارند. 
آدمهای منتظر هیچ از گذشت زمان نمی‌فه‌مند! برای آن‌ها دیروز و امروز و فردا مهم نیست، وقتی در انتظارند چه احتیاج به زمان؟ بگذار بگذرد! اگر مدام محاسبهٔ انتظارتان را می‌کنید، آدم منتظری نیستید، بهتر است بروید پیش روان پزشک چون ممکن است موضوع حاد شده باشد و نیاز به یکسری دارو‌ها و روان درمانی‌ها داشته باشید. 
آدمی منتظر است که اگر بگویند بیا شام بخور، ادا درنیارد برود مثل بچهٔ آدم شامش را بخورد. آدم منتظر افسرده نیست، آدم منتظر می‌رود آنچنان با ولع شام می‌خورد که مثل اینکه از دارفور آمده باشد. آدم منتظر خیلی به خودش می‌رسد، آدمی که ژولیده باشد منتظر نیست، آدم منتظر چون هر لحظه ممکن است انتظارش به پایان برسد باید آماده باشد، اگر ژولیده هستید و خود را منتظر می‌دانید اینطور نیست، بهتر است یک حمام بروید! 
آدم منتظر خیلی خوب و دوست داشتنی است، آدم منتظر وقتی انتظارش به پایان می‌رسد کیفور‌تر می‌شود، اصلا انگار نه انگاری می‌شود که بیا و ببین، آدم منتظر هیچ به دل نمی‌گیرد، آدم منتظر انتظار دارد که خوبی‌ها بیشتر شوند.